Zgodnie z istniejącymi przepisami prowadzenie księgi musi być odzwierciedleniem dokonanych działań gospodarczych tak jak faktycznie miało to miejsce. Aby przedsiębiorca temu sprostał musi zebrać potrzebne dokumenty, będące potwierdzeniem przychodów i rozchodów. Dobrze byłoby przyjrzeć się sytuacji, kiedy brak jest dokumentu potwierdzającego kupno artykułów handlowych, gdyż podatnik zajmuje się sprzedażą detaliczną używanych artykułów pozyskanych nieodpłatnie z tzw. “wystawek”, które mają miejsce w Niemczech, Holandii lub Belgii. Jedyny koszt jaki płatnik ponosi jest związany z przetransportowaniem artykułów z danego kraju do Polski gdzie będą sprzedawane . Sposób zdobywania artykułów handlowych w opisanej wyżej działalności gospodarczej nie spotyka się często, to też obowiązujące obecnie przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie określają w sposób konkretny procedur postępowania w tej kwestii . Z pewnością właściciel firmy ma obowiązek odzwierciedlenia faktu dokonania wszystkich operacji gospodarczych zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Oznacza to, że w księdze muszą być zawarte również te artykuły, które nabyliśmy nieodpłatnie, a podlegają dalszej odsprzedaży . Szczegółowe informacje odzwierciedlające zdarzenia gospodarczego należy umieścić w kolumnie 6 księgi, tymczasem w kolumnie 17 może pojawić się notatka o pochodzeniu artykułów. Przepisy prawa podatkowego nie regulują w żaden sposób zasad dokumentowania nabycia rzeczy ruchomych (towarów) porzuconych przez prawowitego właściciela w zamiarze wyzbycia się ich własności w miejscu zwanym "wystawką". Własność ruchomej rzeczy niczyjej zdobywa się po przez objęcie jej w posiadanie samoistne. Księga przychodów i rozchodów nie przewiduje dokumentu , poprzez który można by poświadczyć ten rodzaj zdarzenia. Ważne jest, żeby przedsiębiorca wskazał na źródło kupna towaru i udowodnił jego nabycie. Najodpowiedniejszy w tym przypadku będzie każdy "inny dowód", który wskazuje sposób nabycia artykułów, miejsca ich pochodzenia oraz ich ilość (może to być protokół sporządzony przez podatnika). Ujęcie kosztów za pomocą dowodu wewnętrznego także pozostawia sporo wątpliwości, gdyż przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w paragrafie 14 ust. 2 wyszczególniają przypadki, w których poniesione koszty uzyskania przychodów mogą być udokumentowane dowodami wewnętrznymi. Pośród nich nie znajduje się omawiane zdarzenie gdy dochodzi do sprzedaży artykułów nabytych nieodpłatnie a należy zaznaczyć, że katalog tych zdarzeń jest zamknięty. Mając na uwadze wycenę tych artykułów do celów remanentu, to zależy ona od stosowanej przez właściciela firmy sposobu opodatkowania . Jeśli byłby płatnikiem VAT, to ze względu na brak dokumentu potwierdzającego uzyskanie artykułów handlowych, nie kwalifikuje się do skorzystania ze zwolnienia z VAT przewidzianego dla artykułów używanych. W takiej sytuacji należy go obciążyć podatkiem o stawce odpowiadającej danej grupie rodzajowej towarów (np. 23%). Ci, którzy podlegają ryczałtowi od przychodów ewidencjonowanych mają problem gdyż nie został przewidziany nadający się sposób ewidencjonowania nabytych artykułów. Wynika to z formy opodatkowania, w której koszty prowadzonej działalności nie są brane pod uwagę. Nie eliminuje to jednak przymusu zachowywania dowodów kupna. Z chwilą braku tego dowodu odpowiednim działaniem jest sporządzenie spisu tych artykułów do celów dowodowych. Sprzedawca jest zobowiązany wycenić towary handlowe wedle ceny nabycia albo według cen rynkowych w dniu sporządzenia spisu, wówczas gdy są one tańsze niż w chwili zakupu. W wyżej wspomnianym przypadku wartość towaru wynosić będzie 0zł ale należy ją zwiększyć o koszty uboczne związane z zakupem artykułów, w szczególności z jego transportem, załadunkiem, wyładunkiem lub potencjalnym ubezpieczeniem w drodze.