Po wstąpieniu do Unii Europejskiej oraz otwarciu prawie wszystkich naszych granic, powiększył się obszar, gdzie można przemieszczać się bez przymusu przechodzenia wszelkich granicznych formalności. W chwili obecnej transportem międzynarodowym jest działalność, której głównym celem jest przemieszczenie towarów albo osób z przejechaniem granicy państwa, a w sytuacji Polski przekroczeniem granicy z UE. Dokładniej, zgodnie z art. 83 ust. 3 ustawy o VAT, przez przewóz międzynarodowy należy pojmować transport wykonany częściowo na terenie Polski a częściowo poza nią, przy czym musi być przekroczona granica obszaru Unii Europejskiej.

Wprowadzenie odpowiedniej stawki podatku VAT przy usługach przewozu międzynarodowego, uzależnione jest od statusu podatkowego zleceniobiorcy. Wyszczególniamy następujące przypadki:

1. usługobiorcą staje się polski płatnik, usługa opodatkowana jest na terenie, gdzie kupujący posiada swoją siedzibę (art. 28b ustawy o VAT) – stawka 0%,

2. usługobiorcą staje się zagraniczny płatnik – opodatkowanie na terenie, gdzie kupujący posiada siedzibę (art. 28b ustawy o VAT) – stawka NP,

3. usługobiorcą staje się niepodatnik, miejscem opodatkowania świadczeń staje się miejsce, w którym następuje transport z uwzględnieniem pokonanych kilometrów (art. 28f ust. 2 ustawy) – stawka 0% do części usługi wykonanej na obszarze Polski, stawka NP dla pozostałej części.

Warunkiem użycia stawki VAT 0% jest posiadanie koniecznej dokumentacji, o której mówi się w art. 83 ust.5 ustawy o VAT. (takimi dokumentami mogą być między innymi list przewozowy lub dokument spedytorski, inny dokument, z którego od razu wynika, że w wyniku przewozu z punktu A do punktu B wystąpiło przekroczenie granicy z krajem trzecim).